willem van toorn

Egmond Aan Zee 

Er lopen potloodlijnen onder het zand 
naar een verdwijnpunt in de schemering, 
waar iets verknipt wordt in de tekening 
zodat, de kleine jongen aan je hand 

jij meer dan eenmaal hier aanwezig bent: 
aandachtig schelpen rapend op het strand, 
wat kleiner op het pad aan de bosrand 
en piepklein bij het dorp, diep in de prent. 

Zondag, gezinnen wandelen erdoorheen. 
vaders verlegen met zo veel aan tijd. 
Moeders gepermanent van zekerheid. 
Kinderen wel apart maar nooit alleen. 

Hun enkelvoud naast jouw veelvuldigheid. 

Ik zet ze vriendelijk buiten het verband 
waarin jij loopt zolang de eeuwigheid 
van tekens op papier behouden blijft, 
nooit ouder, met het jongetje aan de hand.
Comments